SCHILDPAD OF JACHTLUIPAARD – JOHN NUTTALL


Schildpad en jachtluipaard – John Nuttall

(Dit is mijn persoonlijke weergave van een Vaderhartavond waarbij John Nuttall bij ons te gast wat.)

 

Weet je hoe een boodschap of een nieuwe openbaring, het beste bij ons binnenkomt? Als het begint in je hart. Als je aangeraakt wordt door de liefde van Vader. En pas daarna komt het je hoofd binnen en ga je nadenken over dingen. Als het allemaal eerst in je hoofd gestopt wordt, dan zal het veel langer duren wanneer het uiteindelijk in je hart belandt. De weg die Vaders liefde voor ons moet afleggen gaat heel snel als het begint in ons hart. Als Zijn de openbaring van Zijn Vaderhart ons hart raakt.
De route van je hoofd naar je hart heeft het tempo van een schildpad.
Maar als het begint in je hart en daarna naar je hoofd gaat, gaat dat met de snelheid van een jachtluipaard.

Ik heb daar eens over nagedacht.
Hoe kan de Vaderhartboodschap nu eerst in je hart komen en pas dan naar je hoofd gaan?
Ik was zelf altijd erg bezig met het verzamelen van informatie. Kennis opdoen. Leren, leren en leren. Bij elke preek of toespraak schreef ik bladzijden vol. Want ik heb ook nog eens het ‘geluk’ dat ik razendsnel kan schrijven. Dus, dat betekent, heel veel kennis in korte tijd verzamelen. En al die opschrijfboeken vol met kennis, belandden in mijn kast. Al die kennis was een soort bibliotheek in mijn hoofd.

De omkeer kwam, toen ik op een bootconferentie in aanraking kwam met de openbaring van het Vaderhart van God. Er werd ons uitgelegd dat we eigenlijk alleen maar bezig zijn met kennis vergaren als we proberen zoveel mogelijk op te schrijven. Terwijl het gaat om je hart.
En op dat moment nam ik een rigoureus besluit.
Ik besloot om deze hele week niet mee gaan schrijven met preken die ik zou horen.
Het voelde voor mij als een soort amputatie. Ik voelde me onthand. Het maakte me gespannen, want stel je voor dat ik informatie zou vergeten. Toch is dat een van de beste keuzes ooit geweest in mijn leven.
Waarom?
Omdat ik in deze week voor het eerst in mijn leven heb ervaren hoe het voelt als iets rechtstreeks je hart in wordt gegoten. Het hoefde niet eerst via het filter van mijn verstand maar kon rechtstreeks terechtkomen waar het vruchtbaar zou zijn.
De openbaring van het Vaderhart heeft alles te maken met Vaders liefde voor jou en mij.
Je kunt het horen, je kunt het proberen te begrijpen met je hoofd, maar dat is totaal iets anders dan wanneer het in je hart belandt.
Daar raakt het alle schuilhoeken.
Ook die hoeken die je liever afgeschermd wilt houden, omdat daar misschien pijn zit, boosheid, angst, afwijzing. En die liefde van Vader dringt dan ineens door in al die gebieden. Met als gevolg, dat er werkelijke veranderingen plaatsvinden.
Maar dat ook al die gevoelens die daar zitten opgeslagen, worden aangeraakt.
En alles mag er zijn.

John Nuttall heeft een lied geschreven dat ‘Welcome home’ heet. En hij heeft ons uitgelegd wat dat thuiskomen dan betekent. Onze God is Vader, Zoon en Heilige Geest. Zij vormen samen een eenheid en tegelijk ook een open cirkel. Je mag openomen worden in die eenheid. Je mag je laten omarmen door Hem. Door het ervaren van Zijn onvoorwaardelijke liefde, voel je je veilig en geliefd.
Zij Zijn volmaakt God en heten jou welkom.
Hij is volmaakt, maar niet compleet zonder jou.
Er is geen oordeel maar wel open armen.
Je hoeft niet eerst (voldoende) kennis te hebben, examen te doen, teksten uit je hoofd te leren, theorie in je hoofd te stampen. Je mag je eerst helemaal welkom voelen in Zijn armen. En daar, in die omhelzing, leer je Hem steeds beter kennen.

In een getuigenis over zichzelf deelt John Nuttall met ons hoe de songs zijn ontstaan die hij geschreven heeft. Het bijzondere is, dat hij eerst de liedjes heeft geschreven en pas daarná de Vaderhartboodschap hoorde. En telkens wanneer de spreker iets deelde over de openbaring van het Vaderhart, reageerde John met de opmerking, ‘hé, daar heb ik een lied over geschreven, mag ik het zingen?’ En zo ontdekte hij, dat er een schat in hem gelegd was en dat nu tot leven werd geroepen. De songs waren allang in zijn hart gelegd en nu kwam het begrijpen en werd het tot leven gewekt. Hoe mooi is dat!
Zo dragen we allemaal iets bijzonders in ons, een dans, een schilderij, een lied, een verhaal, een woord. En op een dag wordt het tot leven geroepen. Op een dag wordt het geboren en dat gebeurt vanzelf.

En wij hoeven ons helemaal niet druk te maken.
Wij zijn niet in staat om harten van mensen te bereiken en tot leven te roepen wat er in iemand ligt opgeslagen. Dat doet Hij!
En Hij werkt door ALLE mensen heen.
Ook door de mensen die Hem niet kennen.

Ik heb me er best weleens over verbaasd dat ik bij ongelovigen zie, hoe zij het Vaderhart van God aan mij laten zien. John is daar niet verbaasd over, omdat God door ieder mens heen werkt.
En omdat Hij het doet, mogen wij ontspannen zijn. Onszelf zijn.

We mogen wel met Hem samenwerken. En ook dat is een voorrecht.
In de Bijbel lezen we het verhaal van Lazarus. Hij is al drie dagen dood voordat Jezus naar hem toe gaat. En dan roept Jezus Lazarus. Hij zegt, kom naar buiten. Laat alles wat met dood te maken heeft, achter je. En lazarus komt. Hij is vrij.
Maar niet helemaal. Want hij zit nog gebonden met grafdoeken. En dan mogen de omstanders hem helpen. Jezus zegt tegen ze: maak hem los!Deze boodschap vertelt ons dat we mogen helpen en dat het ook tijd mag kosten. Want al die windsels moesten van hem afgehaald worden. Zo kwam hij steeds meer in de vrijheid. De mensen die erbij stonden waren ongetwijfeld geraakt in hun hart toen ze Lazarus tot leven zagen komen. En daardoor waren ze ook ongetwijfeld van binnenuit bereid om hem te helpen helemaal vrij te worden.
Zo mogen we er gewoon zijn voor elkaar.
Lazarus was niet vrijgekomen wanneer ze zouden zijn gaan bidden, preken, bevrijdingssessies zouden houden. Gewoon simpel helpen om los te komen.
Dat mogen we allemaal doen naar de mensen om ons heen. En ook zelf mogen we dat ontvangen.

En als we vrij zijn, mogen we spelen als kinderen. Gewoon genieten van het leven, van elkaar.

Petra,